Sławęcin

drewniany kościół parafialny pw. św. Katarzyny w Sławęcinie z 1779 roku, poświęcony 25 XI 1779.

Kościół parafialny w Sławęcinie wraz z wyposażeniem i otoczeniem stanowi cenny zespół zabytkowy – jeden z najcenniejszych w powiecie jasielskim.

Jest to budowla drewniana o konstrukcji zrębowej, bezwieżowa i jednonawowa, wzniesiona na planie prostokąta z węższym, zamkniętym trójbocznie prezbiterium i zakrystią od strony północnej. Ściany zewnętrzne oszalowane, dach dwuspadowy, jednokalenicowy z wieżyczką na sygnaturkę, pierwotnie kryty gontem, obecnie obity blachą.

Wnętrze kościoła pokrywa polichromia wykonana w 1890 przez malarza Wiśniowieckiego. Na stropie ukazane są  dwie wielofigurowe sceny. Ściany podzielone malowanymi pilastrami o kompozytowych kapitelach wypełniają postacie świętych, w prezbiterium czterej ewangeliści, w nawie po stronie południowej św. Katarzyna, patronka kościoła.

Wyposażenie wnętrza, w większości współczesne kościołowi, prezentuje formy charakterystyczne dla późnego baroku i rokoka oraz dziewiętnastowieczne, wypracowane w lokalnych małopolskich warsztatach. Dzwonnica pochodzi z wcześniejszego kościoła, wybudowana została w XVII wieku.

W Sławęcinie czczony jest cenny obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem. Przedstawia Matkę Boską ujętą w półpostaci z Dzieciątkiem na lewym ramieniu, na srebrzonym złociście lazerowatym, gładkim tle. Istnieją przypuszczenia, że ufundowali go Kunowscy z Kunowej w XV wieku. Obraz ten zaliczany jest do najcenniejszych zabytków w swojej klasie.

Święcany - Kościół parafialny pw. św. Anny

Kościół wzniesiony jest w konstrukcji zrębowej z wieżą o konstrukcji słupowo-ramowej, na zewnątrz oszalowany. Złożony jest z prezbiterium zamkniętego trójbocznie oraz szerszej nawy. Do prezbiterium od północy przylega zakrystia. Do nawy dostawione zostały: od północy czworoboczna kaplica, od południa przedsionek i od zachodu wieża o ścianach pochyłych, z niską izbicą nakrytą dachem namiotowym, przechodzącym w ostrosłupowy hełm. Nawa i prezbiterium nakryte są wysokim dachem dwuspadowym, krytym blachą, o wspólnej kalenicy z wieżyczką na sygnaturkę z latarnią. Kościół ten był wielokrotnie przebudowywany: w XVII wieku otoczono go sobotami i wzniesiono wolno stojącą dzwonnicę, która w III ćw. XVIII wieku została dostawiona do nawy. 

Kolejna rozbudowa kościoła nastąpiła w II poł. XIX wieku- poszerzono wtedy m.in. wieżę o boczne aneksy i dobudowano do nawy kaplicę św. Jana Nepomucena. Wnętrze nakryte jest stropem płaskim, w nawie z zaskrzynieniami, wspartymi na słupach. Strop nawy zdobi renesansowa polichromia figuralno-ornamentalna z II poł. XVI wieku, na stropie w prezbiterium widoczna dekoracja kasetonowa namalowana przez Jana Tabińskiego w 1871 roku. Prezbiterium oddzielone jest od nawy belkami: stropową i tęczową, na tej ostatniej umieszczona jest późnogotycka Grupa Pasyjna z XVI wieku, wykonana przez twórcę określanego jako Mistrz Pasji Przydonickiej a ufundowana przez Feliksa Milnera, rajcę bieckiego. Z prezbiterium do zakrystii prowadzi późnogotycki portal zamknięty łukiem w tzw. ośli grzbiet. Warto też zwrócić uwagę na wyposażenie wnętrza kościoła. W barokowym ołtarzu głównym z przełomu XVII/XVIII wieku umieszczony jest późnogotycki obraz św. Anny z XVI wieku. Z kolei w ołtarzach bocznych, również barokowych znajdują się rzeźby: Matki Boskiej z Dzieciątkiem z końca XIV wieku. oraz św. Wojciecha, prawdopodobnie z II ćw. XV wieku. Wnętrze dekorowane jest późnorenesansową polichromią figuralno-ornamentalną z II poł. XVI wieku (odkrytą w latach 1993-1994).

Czermna

Wybudowany został w 1520 roku (zapewne drugi w parafii) przebudowany w XVIII wieku poprzez dobudowanie kaplicy i wzniesienie wieży, w stylu gotycko-barokowym. Otoczony sobotami. Dzwonnica wolno stojąca wybudowana została w XIX wieku, w niej zawieszone są  dwa dzwony odlane w 1946 roku. Kościół konstrukcji zrębowej, oszalowany, trójnawowy z zamkniętym trójbocznie prezbiterium. Tęcza półkoliście zamknięta. Dach dwuspadowy, nad kaplicą kopulasty z wieżyczką na sygnaturkę.

Ściany i stropy zdobi cenna polichromia figuralno-ornamentalna z 1877 r. Wyposażenie kościoła pochodzi głównie z XVII, XVIII i XIX wieku, jednak można znaleźć tam zabytki znacznie starsze, bo z przełomu XV-XVI wieku. Na szczególną uwagę zasługują:

• Rokokowy ołtarz główny, z barokowym obrazem Trójcy Świętej w zwieńczeniu i rzeźbami ewangelistów po bokach,
• Ołtarze boczne z różnych epok tzn. późnego renesansu, baroku oraz rokoka
• Dwa krucyfiksy - jeden późnogotycki z XVI wieku, drugi natomiast późnobarokowy z XVIII wieku
• Kamienna chrzcielnica z XVI wieku
• Stacje drogi krzyżowej z XVIII wieku
• Obrazy z XVII i XIX wieku

Aktualnie przy kościele trwają prace polegające na zmianie poszycia dachu z blachy na gont.

Libusza - kościół (spłonął)

Kościół pw. Narodzenia Najświętszej Marii Panny pierwotnie z XVI w.; spłonął w 1986 r,  jednonawowy, konstrukcji zrębowej. Świątynia spłonęła na skutek podpalenia krótko po przeprowadzeniu ostatniej kompleksowej konserwacji architektury i wnętrza budowli. Z pożaru ocalała zakrystia, nadpalone ściany (zachowując pełen obwód zrębowej całości) i krzyż ludowy umieszczony na zewnątrz ściany prezbiterium. Spłonęła wieża kościoła i cenne wyposażenie świątyni m.in. późnogotycki tryptyk wykonany ok. 1520-1530 r. przez Mistrza z Wójtowej W 1988 r. podjęta została decyzja o rekonstrukcji kościoła, do której przystąpiono dopiero w 1996 r. 

Z wielką starannością i z zachowaniem wszelkich szczegółów konstrukcyjnych odbudowana została wieża. Jest identyczna jak spalona- konstrukcji słupowo-ramowej nakryta ośmiobocznym hełmem ostrosłupowym. Aktualnie prace budowlane przy odbudowie kościoła są  kontynuowane.

Aktualizacja: Spłonął ponownie po 30 latach w nocy z 1 na 2 lutego 2016 roku.Z ewidencji zabytków wykreślony został w marcu 2019 roku. W tym samym czasie rozpoczęło się sprzątanie pogorzeliska

Moszczenica (koło Rzepiennika) - kaplica

 Kaplica cmentarna pw. Chrystusa w Moszczenicy z k. XVII w.; na planie sześcioboku, konstrukcji zrębowej, oszalowana i pokryta gontem; wnętrze: malowidła ludowe z XVII w. Przeniesiona na obecne miejsce ze starego cmentarza. Budowla była gruntownie odnawiana w latach 1966-1968. W tym czasie konserwowana były też malowidła ścienne. 

Kaplica barokowa jednopomieszczeniowa, nakryta wielopolowym daszkiem namiotowym zwieńczonym ślepą latarnią nakrytą daszkiem łamanym. Wnętrze nakrywa strop płaski. W wejściu znajduje się późnogotycki portal z 1. połowy XVI w. zwieńczony łukiem w kształcie tzw. oślego grzbietu. Ściany kaplicy pokryte są  barokowo-ludowymi malowidłami z ok. 1680 r. ze scenami Męki Pańskiej. Do wyposażenia kaplicy należą m.in. barokowy obraz Chrystus w Ciemnicy z Matką Boską Bolesną z XVII-XVIII w. oraz barokowa rzeźba Chrystus u słupa z XVIII w.

Rzepiennik Biskupi

Kościół pomocniczy pw. Św. Jana Chrzciciela z XVI w.; jednonawowy, konstrukcji zrębowej; wnętrze: tryptyk z XVI w. Budowla w znacznej części pokryta gontami. Niska wieża z nadwieszoną izbica konstrukcji słupowo-ramowej, nakryta hełmem namiotowym. Portale z nadprożami o łukach w kształcie oślich grzbietów. 

Wnętrze świątyni nakryte stropami płaskimi. Pod chórem deski z fragmentami polichromii zapewne pozostałości pierwotnego stropu. Wyposażenie kościoła:- późnorenesansowy ołtarz główny z początku XVII- tryptyk gotycko-renesansowy z początku XVI w rzeźbami świętych i malowidłami,- barokowy ołtarz boczny z XVII w., z obrazem św. Jana Chrzciciela, i wizerunkami świętych,- sześć rzeźb z dawnych ołtarzy barokowych z XVII-XVIII w.- barokowy obraz Matki Boskiej Różańcowej ze śś. Dominikiem i Katarzyną Sieneńską z XVIII w.- krucyfiks ludowy.

Rożnowice

Kościół filialny pw. Św. Andrzeja z XVIII w.; trójnawowy, konstrukcji zrębowej, pokryty gontem; cenna polichromia z II. poł. XVIII w. Kościół jest unikatowym przykładem imitacji w drewnie rozwiązań przejmowanych z barokowych wzorców monumentalnej architektury sakralnej. Nawy boczne oddzielone są  od nawy głównej imitowanymi w drewnie kolumnami, na których oparte są  spłaszczone łuki arkad oraz faliście wygięta belka tęczowa. 

Wyposażenie świątyni:- ołtarz główny, w którym znajdują się obracane nisze z rzeźbami- ołtarze boczne z obrazami i rzeźbami z XVII-XVIII w. oraz zabytkami starszymi.- dwa krucyfiksy: procesyjny z XV w. i drugi naturalnych rozmiarów z początku XVI w.- rzeźba św. Anna i Pieta.- zespół zabytków metalowych, klasycystycznych, które znalazły się w wyposażeniu świątyni w 1807 r. Kościół w Rożnowicach należy do cenniejszych zabytkowych drewnianych budowli sakralnych w Małopolsce.

Binarowa - UNESCO

Kościół parafialny pw. Św. Michała Archanioła z ok. 1500 r.; 
Jednonawowy, konstrukcji zrębowej; wyjątkowo cenne malowidła z XVI-XVII w., gotyckie rzeźby z XIV w.
W latach 1641-1650 świątynię gruntownie przekształcono: powstała kaplica pw. Aniołów Stróżów, przebudowano chór muzyczny, powiększono otwory okienne, wykonano nową polichromię. 

Wnętrze świątyni nakryte jest stropami płaskimi. W nawie, kaplicy i zakrystii znajdują się nadwieszone nad tymi pomieszczeniami chóry muzyczne. 

[EN] The Church of the Archangel Michael was built around 1500, with a roof of chest type. In 1595 a tower was added to the west end, and at the beginning of the 17th century the church was enclosed by an external arcade. Window openings were enlarged and new polychrome decoration replaced the earlier stencilled work.

Więcej zdjęć: https://photos.app.goo.gl/AdQJ9YqTqTa6pU3m9

Wyposażenie kościoła:

• płaskorzeźby świętych w ołtarzach bocznych
• ołtarz główny z figurą Matki Boskiej z Dzieciątkiem z drugiej ćwierci XV w.
• kamienna chrzcielnica z 1522 r.
• gotycki dzwon z XV w.
• ozdobne okucia drzwi prowadzących z kruchty do nawy
• bogato-rzeźbione ławki
• konfesjonały pokryte malowidłami
• tron celebransa
• ambona.

Kościół udostępnia przewodnik: pani Małgorzata Nalepa (tel. 692-385-244).

W Binarowej pierwszy kościół drewniany został zbudowany około 1400 roku (wspomina o nim Jan Długosz). Spłonął pod koniec XV w. Obecnie istniejąca świątynia została wybudowana około 1500 roku. Nie wiadomo, kiedy dokładnie odbyło się jej poświęcenie i konsekracja. W ciągu następnych stuleci przeprowadzono szereg konserwacji mających na celu zachowanie tego obiektu w jak najlepszym stanie.

Wnętrze świątyni zdobi piękna, zabytkowa polichromia z XVI i XVII w. okazująca miedzy innymi sceny z Nowego Testamentu oraz widoki ówczesnego Biecza. W ciągu swych dziejów kościół ten był kilkakrotnie restaurowany: w 1641 roku, na początku XIX w. oraz w latach 1953-1956. Renowacje przeprowadzono tez w ostatnim okresie. W 1908 poważnie zniekształcono świątynię m.in poprzez zmianę pokrycia dachów (gont zastąpiono blacha miedziana), szalunek gontowy ścian zastąpiono deskowaniem, a zaskrzynienia w nawie podparto arkadami filarowymi. W ramach podjętych w 1992 roku prac, m. in. wymieniono poszycie deskowe na gont i przywrócono wieży pierwotny kształt.

Pod względem wartości historyczno-artystycznej kościół w Binarowej należy do najcenniejszych i najlepiej wyposażonych budowli tego typu zachowanych w Europie środkowej. W 2003 roku kościół w Binarowej wraz z innymi kościołami Małopolski i Podkarpacia został zapisany na liście światowego dziedzictwa UNESCO, znajduje się tez na szlaku architektury drewnianej Uzasadnienie wpisu na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO: harmonijne połączenie walorów historycznych, architektonicznych i artystycznych, najcenniejsza polichromia spośród wszystkich drewnianych kościołów Małopolski.